Posiadają serie: 302.., 303.., 313.., 320.., 322.., 323.., 329.., 330.., 331.., 332..
Posiadają zdolność przejmowania obciążeń promieniowych i osiowych przy znacznych prędkościach obrotowych. Ze względu na posiadane cechy stosuje się je w przemyśle motoryzacyjnym i rolniczym.
Łożyska stożkowe dzieli się na łożyska o wymiarach metrycznych i calowych. W Polsce i Europie powszechnie stosuje się metryczny system miar. Jednakw przypadku łożysk stożkowych oznaczenia podawane w calach są dość popularne w innych rejonach świata. Często pojawiają się w motoryzacji, są również powszechne w urządzeniach wyprodukowanych w Wielkiej Brytanii, gdzie obowiązuje calowy system miar.
Pod względem budowy łożyska te są takie same, znacznie różnią się tylko oznaczeniami.
Podstawowe cechy:
- lozyska stożkowe są rozłączne, składają się z pierścienia wewnętrznego i koszyka z wałeczkami
- przeznaczone są do przenoszenia dużych, złożonych obciążeń – promieniowych i osiowych w jednym kierunku
- do największych obciążeń osiowych stosuje się serię 313 o zwiększonym kącie działania
- kosze prawie zawsze wykonywane są ze stali, bardzo rzadko z poliamidu
- produkowane obecnie łozyska stożkowe mają zmodernizowaną konstrukcję względem wersji pierwotnych i charakteryzują się wyższą nośnością, lepszymi parametrami obrotowymi; przyczyną jest zwiększenie rozmiaru i liczby wałeczków ale przy zachowaniu wymiarów głównych; lozyska te przejściowo oznaczane były literą A za symbolem głównym
- często za symbolem spotyka się oznaczenie X – łożysko takie ma zmienione wymiary główne i często nie może być stosowane zamiennie z wersją bez tego oznaczenia
Oznaczenie X stanowi najczęściej np.:
- zmianę wysokości pierścienia wewnętrznego
- zmianę wysokości pierścienia zewnętrznego
- większe ścięcie montażowe tzw. faza
- zmianę kąta nachylenia wałeczków
- rowki, nacięcia, wargi i inne zmiany pierścieni
- temperatura robocza wynosi 150 oC, łozyska których średnica zewnętrzna jest większa od 120 mm przystosowane są do pracy w temperaturze do 200 oC
